Door elkaar werkelijk te accepteren bied je ruimte voor ontplooing en verandering


We willen zo graag die relatie die voldoet aan het plaatje dat we in ons hoofd hebben. Maar wat een hoop verwachtingen creëren we op die manier! En dit is bovendien toch niet waar ons hart naar verlangt. Als we ons daar bewust van worden, schrijven we een heel ander liefdesverhaal...

In een meditatie van mijn mooie vriendin, engelenpractitioner Cindy Vannoppen, tijdens de workshop ‘Voel de godin in jezelf’ die ik samen met haar gaf, zag ik een beeld van hoe ook ik onbewust, allerhande verwachtingen had naar mijn partner toe. Was me dat even schrikken! Bewust doe ik heel erg mijn best om zo gelijkwaardig mogelijk met mijn geliefde om te gaan. Ergens kon ik er gelukkig de humor nog wel van inzien. En toch, er zaten dus allerhande controlemechanismen verstopt in en voor mezelf, in mijn geval uit angst om de ander te verliezen.
Eenmaal thuis zei mijn man toen ik het met hem deelde: “Ja, ik weet het wel dat je soms heel graag de controle wil en ik kijk daar doorheen. Ik zie wie je echt bent. Het maakt me niet uit. Ik hou van je.’

Dat is dus wat een hart nodig heeft: acceptatie zoals je bent! En niet dat je voldoet aan een bepaald eisenpakket. Meteen herinnerde ik me weer dat die diepe liefde voor elkaar dwars door alles heen is wat een relatie, onze relatie, voor mij tiptop maakt. We aanvaarden elkaars pijn en houden van wie de ander ‘echt’ is. We zien dus heus wel de minpuntjes van de ander, maar plakken er geen waarde-oordeel op. We spelen het ‘welles-nietes spelletje’ (ik heb gelijk en jij niet) niet. Want precies dit creëert in veel relaties gedoe: de ander ten koste van alles willen veranderen. Liefde heeft voor mij niets te maken met gelijk willen hebben of krijgen, maar véél meer met het aanvaarden van de ander hoe die werkelijk is. Dan bied je immers ruimte voor ontplooiing aan jezelf, de ander en elkaar. In die zin is dus geen enkele relatie perfect maar kan je wel die relatie creëren die perfect bij je past.

Ik ben mezelf er terdege van bewust dat in een liefdesrelatie veel van elkaar verwacht wordt, maar ook maatschappelijk gezien moeten we ‘perfect’ zijn. Maar maak jezelf niets wijs, iedereen heeft ze, die pijnpuntjes: artiesten, politici, auteurs, spirituele leraren... We zijn allemaal mensen van vlees en bloed met onze mooie en minder mooie kantjes. Maar in plaats van ze weg te duwen en te ontkennen, is het heilzamer ze te durven zien. Door iets te accepteren en erover te communiceren vanuit het hart transformeert een innerlijke wonde vanzelf. Jij verandert, de ander verandert... in het algemeen én zeker ook in een liefdesrelatie.

© webwerk jocelis.be