Humor als schoonmaakmiddel


Op een mooie lentedag...

Of ik achterop de motor wil stappen, wordt me gevraagd. Nu had ik die week net besloten me kwetsbaarder op te stellen, alleen had ik dat niet zo letterlijk bedoeld. Je moet weten dat ik jarenlang een ‘stoere’ (niet dus) motormadam was maar het onding verkocht wegens té bang. En nu dringt die vriend van me er zo op aan dat ik er misselijk van word. Alles in mijn lijf protesteert. Achterop een motor heb ik nog minder controle dan aan het stuur, bedenk ik me. Ik bewandel verder nog een aantal vluchtroutes zoals: “Een dagje ‘sofasuffen’ lijkt me een beter idee...” Of “Het zal zeker regenen...” Alleen weet ik diep van binnen dat het angstduiveltje me in zijn greep heeft. The only way is the way through, echoot mijn kern. En plots sta ik daar in uitrusting naast de man in wiens handen ik mijn pure zelf zou leggen. Althans zo voelt de dramaqueen in mij het aan. “Voorzichtig, niet te snel en niet te diep in de bochten”, luidt mijn wijze raad. Hij belooft op zijn communiezieltje me veilig aan wal te brengen.

Tot we bij eerste tankstation aankomen. Ineens bevestigt de brave man pluchen konijnenoortjes -je leest het goed- op zijn helm. Alle autobestuurders die ons passeren, beginnen te lachen, toeteren, steken hun hand op... Tegen humor heeft angst geen verhaal. Ik ontspan alsof ik gemasseerd word door ’s werelds meest wonderlijke handen. Dwanggedachten als: dadelijk rijden we over een dood diertje en vliegen we zelf de tunnel in, verdwijnen even snel als ze komen. We zijn amper een half uur onderweg en wat aanvoelde als flirten met de dood transformeert zich zonder in flirten met het leven. Ik word me er van bewust dat genieten een keuze is. Net zoals je vandaag een rok aantrekt en morgen een broek, vandaag iemand lief hebt en morgen haat, vandaag arm bent en morgen rijk. In welke situatie je je ook bevindt, je hebt een keuze, al dien je soms inventief te zijn. Zelfs een op het eerste gezicht ‘banale’ situatie zoals een motortochtje kan een cadeau herbergen.

En echte humor, al is de invulling hiervan zeer individueel, is de mooiste verf, de beste therapeut, het schoonste water. Welke emoties er je systeem ook op tilt doen slaan, humor helpt je relativeren, bevrijdt je van wat je verzwaart. Ooit zo gelachen dat je buikspieren er pijn van deden? Op zo’n moment krijgt je hele systeem een grondige poetsbeurt. En als we nu eens allemaal, net zoals onze twee-en-halfjarige zoon, de kracht van humor en lachen zouden accepteren, zeker in moeilijke situaties, dan zou de wereld er beslist een stuk schoner uitzien.

© webwerk jocelis.be